Pobeda. Ooit las ik ergens dat Stalin de eerste ontwerpen nog persoonlijk keurde. Ondanks de associatie met één van de ergste mannen ooit op aarde geleefd, blijven Pobeda horloges voor mij de belichameling van Russisch vakwerk. Eenvoudig, maar degelijk. Deze Pobeda is in 1953 voor een handjevol roebels verkocht, maar loopt nog steeds. Handwerk met de kwast, zonder dat men de schijn wilde wekken dat het machinaal gebeurde. Kijk naar de prachtige cijfers hierboven. Een Lomo-fotocamera, een Trabant, een Pobeda. Voor de één primitieve merken uit het Oosten, voor de ander een levensvisie.
Een folder uit de tijd dat deze horloges nog "vers" uit de fabriek rolden.
Links een Boctok "Duiker" uit de jaren '80 en rechts een Amphibian uit de jaren '70. Zeg maar de metamorfose van de A-kadett, in de B-kadett. Compleet anders, maar de "B" had niet bestaan zonder de "A". Het Gagarin bandje heeft natuurlijk niets met duiken te maken, maar past zo mooi bij de kast. Overigens kreeg ik dit bandje bij mijn eerste Boctok zo'n 20 jaar geleden. Wie wat bewaart, heeft wat. Voor technische details over deze Boctok's: zie de weblog van een andere Boctok-addict: http://ehwatch.blogspot.com/
Dit model Amphibian is één van de weinige Boctok modellen met een edelstalen kast.
Rado (jaren '70) met typische Rado-bezel. 
Een Rado reclame uit de jaren '70. 
Jaren '70. De Rado "Purple Gazelle", een automaat met de typische Rado-uitstraling: extroverte kleuren en vormen, het roterende anker. Kunst, geen kitch.
Begin jaren '80. Een eenvoudige Rado "Greenhorse" opwinder. Geen anker, want die zitten niet op opwinders.
