Cornavin. From the USSR?

Cornavin. Ik kocht dit horloge van iemand uit de Ukraïne. Dit merk heeft echter een zwervend bestaan geleid: Zwitserland, Taiwan, Hong Kong, USSR (door Raketa). Ik beloof snel met mijn loep nader onderzoek te doen, maar vooralsnog zie ik in dit horloge een Russisch sixties-design. Om mijn wishfull thinking een beetje kracht bij te zetten, heb ik het decor een Russisch tintje gegeven. Mochten achter dit horloge opeens rijst en eetstokjes verschijnen, dan weet u alvast de uitslag van mijn onderzoek.

Volna: opwindgenot.

Het opwinden van een Volna... Tja. Je voelt dat je iets opwindt dat wil werken. De vergelijking met een raceauto is te gemakkelijk. Laat ik het vergelijken met een paard optuigen om te gaan rijden. En ja, vind je het gek met zo'n mooi onderstel.

Comeback of the Jumphour?

Tja, een digital watch. Even wennen, maar best fijn. Hierboven een schaamteloze Chinese kopie van het beroemde Damas Jump Hour. Dit merk, Alpha, maakt prachtige Jump Hours, meestal licht of zwaar geïnspireerd op de ontwerpen van echte ontwerpers. Beter goed gejat, dan slecht.... Blijkbaar is de Jump Hour nog steeds (of weer?) in trek.

Hieronder nog twee orginele (?) ontwerpen van Jump Hours uit de jaren '70 van de vorige eeuw.

En nog één...

Een Boctok/Komandirskie uit de jaren "80. "3 aka 3 mo cccp": gemaakt voor de militairen. Gelukkig nu om de pols van iemand zonder geweer in zijn hand.

De "Volksautomatic".

Geen Rus. Ook geen Timex. Maar toch is er verwantschap tussen een Pobeda, Boctok, Timex en deze "Volksautomatic" van Kienzle.

Kienzle bestaat al sinds 1822 en is daarmee is één van de oudste Duitse horlogemerken.

Oudbollig? Allesbehalve. Kienzle maakte zo'n honderd jaar geleden de eerste autoklok, verbeterde de parkeermeter en was innovator in het toepassen van Solar-, Quartz- en radiocontrolled-technieken voor horloges. Nu de link met de Russen of Timex. Betaalbare, onverslijtbare horloges. Iedereen heeft recht op een goed horloge: op een Volkswagen, eh... Volksautomatic.

Ik schat dat deze automaat van rond 1970 is, maar hij knort er nog heerlijk op los. Als je het uurwerk bekijkt, verbaast dat ook niet: er kan volgens mij weinig aan kapot. Het leven kan zo simpel zijn.

Niet 2 keer, maar 1 keer rond per etmaal.

Mijn vrouw stelde me de confronterende vraag: "waar dient dat voor?". Tja. Een 24-uurs horloge. Waar dient dat voor... Ik kan me voorstellen dat je in New York of Sydney zit en wilt weten hoe laat het precies in Nederland is. Met precies bedoel ik dan 11 uur 's ochtends of 11 uur 's avonds. Dan is zo'n 24-uurs horloge, als 2e horloge, ideaal. Ben je van plan om pinguins te gaan bestuderen op de Noordkaap en dit net in de periode dat het er niet donker wordt, dan weet je met dit horloge in ieder geval zeker dat je niet bij je ontbijt je eerste Wodka neemt. Het zal je maar gebeuren.

Het is dat je het niet gewend bent, maar stel nou dat er nog geen horloge was uitgevonden, dan ligt dit systeem toch eigenlijk veel meer voor de hand om uit te vinden. Een zonnewijzer heeft toch immers ook een 24-uurs display. Waarom toch bedacht is 2 rondjes in een etmaal te stoppen? Wie het weet, mag het me zeggen.

Het 24-uurs horloge is één van de populairste modellen van het Russische Raketa. Al tientallen jaren worden ze in allerlei kleuren gefabriceerd en zijn ze voor een paar tientjes te koop. De moeite waard om eens te proberen.

Nog één keer dan....Pobeda's

Ik houd er echt over op... Nog één keer dan: Pobeda's. Mooi door eenvoud. Mocht ik één horloge mee moeten nemen naar het veelsbesproken onbewoonde eiland, dan is het wel één van deze exemplaren. Het mooie is dat ik dan niemand lastig kan vallen met die niet te verklaren afwijking voor deze horloges. Ziet u de leeftijd van 50 jaar van deze horloges af?