Ik denk er nog wel eens aan terug: de dag van mijn dienstkeuring. Uit het speakertje, bruin uitgeslagen van de teer, klonk eerst een vage kraak, vervolgens mijn naam en de mededeling: "U kunt gaan". Geen dank je wel, tot ziens of wel thuis. Gewoon: "U kunt gaan".
Na een paar dagen werd de beslissing nog eens toegelicht: "Voorgoed ongeschikt". Ik had nog de stille hoop, dat er een nb bijstond in de trant van: mochten we nu écht omhoog zitten, dan weten we u te vinden. Helaas, zelfs dat niet.
Opeens ontwikkel je als S5-er een horlogetic en kom je er tot je schrik achter dat je een klok uit een Russische tank hebt gekocht.
T-is wel een fijn tikkertje hoor, zo op de schoorsteen. Eens in de week opwinden en 5 minuutjes terugdraaien. Ook ideaal met kleine kinderen in huis, want kan tegen een stootje en overleeft een nachtje vissenkom.
Al schrijvende vraag ik me opeens af waarom het (zak)horloge zich wel heeft opgewerkt tot de pols en het kompas daarentegen deze gang eigenlijk nooit echt heeft gemaakt? Dit terwijl het er toch erg natuurlijk uitziet: zo'n kompas om je pols. Kamervragen heeft waarschijnlijk nu geen zin meer... de TomTom heeft het kompas verdreven. En die is pas ambitieus, want die heeft het zelfs nog verder dan de pols gebracht: tot de handpalm, in de telefoon.
Poljot Polskompas.
